Konwencjonalny w porównaniu z indywidualną chemioterapią dla ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci ad 6

Prawdopodobieństwo niepowodzenia oceniano w okresie, w którym podano terapię zindywidualizowaną lub konwencjonalną (tj. Pierwsze 462 dni). U pacjentów z białaczką z linii B. ryzyko nawrotu w tym okresie było istotnie związane zarówno ze średnią ogólnoustrojową ekspozycją na metotreksat (P = 0,02), jak iz odsetkiem kursów z ekspozycją ogólnoustrojową powyżej progu docelowego (580 .M . godzina, P = 0,02). Przy każdym zmniejszeniu o 100 .M . godz. Średniej ekspozycji ogólnoustrojowej na metotreksat ryzyko względne zwiększyło się o współczynnik 1,79. W grupie pacjentów z białaczką linii B ryzyko wczesnego nawrotu u pacjentów bez kursów obejmujących ekspozycje ogólnoustrojowe powyżej progu docelowego było 6,5-krotnością ryzyka u pacjentów z wszystkimi kursami obejmującymi ekspozycje powyżej progu docelowego. Ryzyko wczesnego nawrotu nie było związane ze średnią ogólnoustrojową ekspozycją na tenipozyd lub cytarabinę (odpowiednio P = 0,26 i P = 0,27) lub odsetek kursów z ogólnoustrojowymi ekspozycjami powyżej progu docelowego (P = 0,08 i P = 0,40, odpowiednio). W grupie z białaczką typu T ryzyko wczesnego nawrotu zwykle wiązało się ze średnią ogólnoustrojową ekspozycją na cytarabinę (P = 0,07), ale nie z ogólnoustrojową ekspozycją na metotreksat (P = 0,92) lub tenipozyd (P = 0,26) . Dyskusja
Badanie to pokazuje, że w leczeniu ostrej białaczki limfoblastycznej linii dziecięcej B, zwiększenie dawki metotreksatu u pacjentów z szybkim klirensem leku znacząco poprawia wyniki bez zwiększania toksyczności. Kilka poprzednich badań wykazało również związek między ogólnoustrojową ekspozycją na chemioterapię i efektami przeciwnowotworowymi15, ale żadna z nich nie była prospektywnymi, randomizowanymi badaniami zaprojektowanymi w celu ustalenia, czy interwencje terapeutyczne oparte na tych zależnościach mogą dać lepszy wynik kliniczny.
Nasze badanie wskazuje, że konwencjonalna chemioterapia czasami zawodzi, ponieważ pacjenci otrzymują nieodpowiednie dawki leków, nie dlatego, że ich białaczka jest lekooporna. To odkrycie rozszerza wyniki wcześniejszych badań dokumentujących gorsze wyniki, gdy intensywność chemioterapii została zmniejszona przez podanie niższych dawek leków. 16,17 Nasze wyniki pokazują, że niższa ogólnoustrojowa ekspozycja z powodu szybkiego klirensu leku może niekorzystnie wpływać na wynik u dzieci z ostrymi limfoblastami białaczka. Zalecane (tj. Konwencjonalne) dawki leków chemioterapeutycznych mieszczą się zazwyczaj w granicach, które zasadniczo wszyscy pacjenci mogą tolerować, bez względu na tempo, w jakim lek jest metabolizowany lub eliminowany u poszczególnych pacjentów. Z tego powodu nie jest zaskakujące, że takie dawki mogą być nieoptymalne u niektórych pacjentów. To, że intensywność wczesnego leczenia metotreksatem może znacząco wpłynąć na ryzyko nawrotu ostrej białaczki limfoblastycznej, jest zgodne z wcześniejszym wykazaniem lepszego wyniku u dzieci leczonych pojedynczą dużą dawką metotreksatu w momencie rozpoznania.
Dlaczego zindywidualizowana terapia przynosi korzyści jedynie dzieciom z białaczką typu B. Możliwe, że docelowy zakres ekspozycji układowej na metotreksat był niewystarczający u pacjentów z białaczką linii T
[patrz też: atropina, sklerodermia, agaricus ]
[podobne: urobilinogen, kątnica jelita grubego, serwatka z mleka owczego ]