Konwencjonalny w porównaniu z indywidualną chemioterapią dla ostrej białaczki limfoblastycznej u dzieci czesc 4

Średnia szybkość klirensu nie różniła się istotnie między grupą przypisaną do leczenia konwencjonalnego a grupą przypisaną do zindywidualizowanego leczenia: metotreksat, 102 ml na minutę na metr kwadratowy (współczynnik zmienności, 27 procent) i 104 ml na minutę na metr kwadratowy ( współczynnik zmienności, 26 procent); tenipozyd, 14,2 ml na minutę na metr kwadratowy (współczynnik zmienności, 33 procent) i 15,0 ml na minutę na metr kwadratowy (współczynnik zmienności, 44 procent); i cytarabiny, odpowiednio 1010 ml na minutę na metr kwadratowy (współczynnik zmienności, 68 procent) i 931 ml na minutę na metr kwadratowy (współczynnik zmienności, 55 procent). W przypadku wszystkich leków średni współczynnik klirensu był mniejszy u poszczególnych pacjentów niż u pacjentów: 17 procent w porównaniu z 26 procent w przypadku metotreksatu, 17 procent w porównaniu z 40 procent w przypadku tenipozydu i 43 procent w porównaniu z 62 procentami w przypadku cytarabiny. Ekspozycja ogólnoustrojowa
Ryc. 2. Ryc. 2. Odsetek kursów leczenia, podczas których ekspozycje ogólnoustrojowe były poniżej, w granicach lub powyżej zakresu docelowego u 91 pacjentów przyjmujących zindywidualizowane dawki metotreksatu, tenipozydu i cytarabiny oraz 91 dawek konwencjonalnych przyjmujących. Odsetek kursów, podczas których ekspozycja ogólnoustrojowa była poniżej docelowego zakresu, był znacząco niższy u pacjentów otrzymujących zindywidualizowaną terapię (p <0,001 dla wszystkich trzech leków).
Odsetek kursów leczenia, w których ekspozycja ogólnoustrojowa była poniżej docelowego zakresu, była znacząco niższa w grupie leczenia zindywidualizowanego niż w grupie leczonej konwencjonalnie (p <0,001 dla każdego leku) (ryc. 2). W grupie leczenia zindywidualizowanego, ekspozycja układowa była poniżej zakresu docelowego w 7,7 procentach kursów metotreksatu, 14,6 procent kursów tenipozydu i 20,7 procent kursów cytarabiny, po części dlatego, że pierwszy cykl tenipozydu i cytarabiny nie został skorygowany , a także dlatego, że maksymalny wzrost dawki każdego leku był ograniczony do 50 procent poprzedniej dawki. Odpowiednie dawki mediany w grupie leczenia konwencjonalnego i grupie leczenia zindywidualizowanego wynosiły 1502 mg na metr kwadratowy (od 5 do 95 percentyla, od 1418 do 1580) i od 1992 mg na metr kwadratowy (od 5 do 95. percentyla, od 1301 do 3088) w przypadku metotreksatu. 200 mg na metr kwadratowy (od 5 do 95 percentyla, 194 do 207) i 245 mg na metr kwadratowy (od 5 do 95 percentyla, 158 do 424) w przypadku tenipozydu i 300 mg na metr kwadratowy (od 5 do 95. percentyla, od 290 do 306) ) i 375 mg na metr kwadratowy (od 5 do 95. percentyla, 221 do 752) dla cytarabiny. Pięć kursów każdego leku podawano przez średni okres 55 tygodni w obu leczonych grupach.
Toksyczność
Tabela 2. Tabela 2. Toksyczne efekty chemioterapii w dwóch grupach leczenia. Nie zaobserwowano różnic w ilości ciężkich objawów toksycznych po kursach metotreksatu o wysokiej dawce lub tenipozydu i cytarabiny w dwóch grupach terapeutycznych, z wyjątkiem tego, że po zaszczepieniu tenipozydu i cytarabiny w zindywidualizowanym zakażeniu wystąpiło więcej infekcji stopnia 3 lub 4. -leczenie (7,3 procent, wobec 3,4 procent, P = 0,02) (tabela 2). Nie było zgonów z powodu zakażeń związanych z terapią w obu grupach
[więcej w: flexagen, ceftriakson, dekstrometorfan ]
[podobne: baclofen alkoholizm, badanie trus, badanie żywej kropli krwi wrocław ]