multimed lublin fabryczna czesc 4

Różnice w częstości operacji i ostrych zatrzymaniach moczu były widoczne w ciągu czterech miesięcy, z ciągłą rozbieżnością przez cały okres czterech lat (ryc. 2). Sto pięćdziesięciu dwóch mężczyzn w grupie placebo (10 procent) i 69 mężczyzn w grupie finasterydu (5 procent) przeszło operację (zmniejszenie ryzyka z finasterydem, 55 procent, p <0,001) (Tabela 2 i Rysunek 2). Prawdopodobieństwo poddania się najczęściej wykonywanej procedurze przezcewkowej elektroresekcji było o 49 procent niższe u mężczyzn leczonych finasterydem (Tabela 2).
Ostre zatrzymanie moczu rozwinęło się u 99 mężczyzn w grupie placebo (7 procent) i 42 mężczyzn w grupie finasterydu (3 procent) podczas badania (zmniejszenie ryzyka z finasterydem, 57 procent, P <0,001) (Figura 2 i Tabela 2) . Finasteryd zmniejszał ryzyko spontanicznego i wytrąconego ostrego zatrzymania moczu (p <0,001 dla obu porównań z placebo) (tabela 2). Wielu mężczyzn z samoistnym ostrym zatrzymaniem moczu przeszło ostatecznie operację (72 procent w grupie placebo i 33 procent w grupie finasterydu). Mniej osób, które wytrąciły zatrzymanie moczu (24 procent w grupie placebo i 10 procent w grupie finasterydu) ostatecznie przeszły operację.
Objawy, objętość prostaty i przepływ moczu
Rysunek 3. Rycina 3. Wpływ Finasterydu lub placebo na Objawy (w Skali Objawów Quasi-AUA), objętość prostaty i maksymalny przepływ w moczu w czasie. Wartości to zmiany średnie (. SE) w stosunku do linii podstawowej. Liczby pod panelami pokazują liczbę pacjentów z ważnymi danymi, którzy pozostali w badaniu.
Objawy zmniejszyły się w obu grupach w ciągu pierwszych ośmiu miesięcy, z dalszą poprawą w czasie w grupie finasterydu, ale nie w grupie placebo (Figura 3). Średnie zmniejszenie wartości objawów (w tym u mężczyzn, którzy przerwali leczenie) wyniosło 2,6 w grupie finasterydu i 1,0 w grupie placebo (średnia różnica między grupami, 1,6; przedział ufności 95%, 2,5 do 0,7; P <0,001). Wśród mężczyzn, którzy ukończyli badanie, średni wynik objawów zmniejszył się o 3,3 punktu w grupie finasterydu i 1,3 punktu w grupie placebo (średnia różnica, 2,1; przedział ufności 95%, 2,6 do 1,6; P <0,001).
Średnia objętość prostaty zmniejszyła się podczas pierwszego roku w grupie finasterydu, bez dalszego dalszego wzrostu (Figura 3). Natomiast objętość prostaty wzrastała w sposób ciągły w grupie placebo. Wśród mężczyzn, którzy ukończyli badanie, ogólny średni spadek objętości prostaty wyniósł 18 procent w grupie finasterydu, w porównaniu z ogólnym wzrostem o 14 procent w grupie placebo (średnia różnica między grupami, 32 procent, przedział ufności 95 procent, 28 do 36 procent, P <0,001).
W pierwszych czterech miesiącach badania zaobserwowano wyraźny rozdział pomiędzy grupami leczenia przy maksymalnym natężeniu przepływu moczu (Ryc. 3). Wśród mężczyzn, którzy ukończyli badanie, średni wzrost maksymalnego natężenia przepływu wynosił 1,9 ml na sekundę w grupie finasterydu i 0,2 ml na sekundę w grupie placebo (średnia różnica między grupami, 1,7 ml na sekundę, 95 procent przedziału ufności, 1,3 do 2,1; P <0,001).
Bezpieczeństwo
Tabela 3
[podobne: busulfan, Choroba Perthesa, ceftriakson ]
[przypisy: urobilinogen, kątnica jelita grubego, serwatka z mleka owczego ]