P-cardiac actin jest nowym genem choroby w rodzinie kardiomiopatii przerostowej

Zidentyfikowaliśmy gen A-karty aktyny (ACTC) jako gen nowej choroby w rodowodzie cierpiącym na rodzinną kardiomiopatię przerostową (FHC). Analizy sprzężeń wyłączały wszystkie wcześniej opisane loci FHC jako możliwe loci chorobowe w badanej rodzinie, z punktami lodowymi wynoszącymi od około 2,5 do 6,0. Dalsze analizy powiązań prawdopodobnych genów kandydujących o wysokiej ekspresji w dorosłym sercu ludzkim wykazały, że ACTC jest najbardziej prawdopodobnym genem choroby, wykazując maksymalny wynik wynoszący 3.6. Analiza mutacji ACTC ujawniła mutację Ala295Ser w eksonie 5 bliskim 2 mutacjom missense ostatnio opisanym w celu spowodowania dziedzicznej postaci idiopatycznej rozszerzonej kardiomiopatii (IDC). ACTC jest pierwszym opisanym genem sarkomerycznym, w którym mutacje odpowiadają za 2 różne kardiomiopatie. Postawiliśmy hipotezę, że mutacje ACTC wpływające na skurcz sarkomeru prowadzą do FHC i że mutacje wpływające na przenoszenie siły z sarkomeru do otaczającej syncytium prowadzą do IDC. Wstęp Rodzinna kardiomiopatia przerostowa (FHC) jest dziedziczona jako autosomalna dominująca choroba z przewagą około na 500 i charakteryzuje się niewyjaśnioną hipertrofią mięśnia sercowego. Przerost w przeważającej części obejmuje przegrodę międzykomorową, chociaż może pojawić się jakakolwiek lokalizacja w mięśniu sercowym. Ostatecznie około 10% pacjentów wykazuje postępujące ścieńczenie ściany z poszerzeniem lewej komory. Typowe zmiany morfologiczne obejmują przerost miocytów z nieładem włókien miocytowych otaczających obszary o zwiększonej tkance łącznej. Klinicznie choroba przebiega od bezobjawowego przebiegu do incydentów zawrotów głowy i omdlenia, bólu w klatce piersiowej i objawów niewydolności serca. FHC jest również główną przyczyną nagłej śmierci sercowej u młodych, poza tym zdrowych sportowców (1). Nasze zrozumienie patofizjologicznych podstaw choroby dramatycznie wzrosło w ciągu ostatniej dekady, nie w najmniejszym stopniu z powodu badań genetycznych. Mutacje powodujące choroby opisano w 7 różnych genach, wszystkie kodujące sarcomeryczne polipeptydy. Dlatego przyjmuje się, że FHC jest chorobą sarcomere serca. Obecna hipoteza sugeruje, że FHC jest spowodowane przez osłabienie kurczliwości sarcomere, co prowadzi do kompensacyjnego przerostu serca (2, 3). Zgłoszono ponad 100 mutacji, a mutacje missense są najbardziej rozpowszechnionym rodzajem zmian w obrębie następujących genów kodujących polipeptydy podane w nawiasach: MYH7 (ciężki łańcuch .-miozyny), TNNI3 (troponina I), TNNT2 (troponina T), TPM1 (P-tropomycyna), MYBPC3 (białko C wiążące miozynę), MYL2 (regulatorowy łańcuch lekki miozyny) i MYL3 (zasadowy łańcuch lekki miozyny) (4). Ponadto locus choroby na chromosomie 7 został powiązany z FHC, ale gen pozostaje do zidentyfikowania (5)
[patrz też: wodniak powrózka nasiennego, żółty stolec, baclofen alkoholizm ]