polipy w nosie domowe sposoby ad 5

Liczby poniżej każdego panelu pokazują liczbę pacjentów w analizie. Figura 2. Figura 2. Glikozylowana hemoglobina i całkowite wartości cholesterolu u pacjentów wyznaczonych do otrzymywania nisoldypiny lub Enalaprilu. Aby przeliczyć wartości całkowitego cholesterolu na milimole na litr, pomnóż przez 0,02586. Liczby przedstawione poniżej wykresu to liczba pacjentów w analizie.
Figura pokazuje poziom kontroli ciśnienia krwi w grupach, którym podawano dwa badane leki w trakcie badania; nie zaobserwowano znaczących różnic. Dziewięćdziesiąt dziewięć pacjentów z grupy enalaprylu zażyło beta-bloker, w porównaniu z 89 pacjentami z grupy nisoldipiny (p = 0,035). Sto dziewiętnastu pacjentów przypisanych enalaprilowi wzięło środek moczopędny, podobnie jak 93 przypisano do nisoldipiny (P = 0,02). Figura 2 pokazuje, że stężenia hemoglobiny glikozylowanej i cholesterolu całkowitego były podobne u pacjentów przypisanych do dwóch badanych leków. Inne zmienne metaboliczne, takie jak stężenie lipoproteiny o niskiej gęstości i stężenia triglicerydów, liczba palących pacjentów i liczba lat palenia tytoniu, również nie różniły się istotnie pomiędzy pacjentami przypisanymi do enalaprylu i tymi, którym przydzielono pochodną nisoldipiny.
Zdarzenia sercowo-naczyniowe
Tabela 3. Tabela 3. Analiza logistyczno-regresyjna wyników sercowo-naczyniowych i całkowitej liczby zgonów według grupy leczenia. W grupie enalaprilu odnotowano 5 zgonów z powodu choroby sercowo-naczyniowej, w porównaniu z 10 w grupie nisoldipiny (Tabela 3). W grupie enalaprylu występowało mniej zawałów mięśnia sercowego niż w grupie nisoldipiny (niezakończone zgonem zawały mięśnia sercowego, 5 vs. 22; P = 0,001 w teście chi-kwadrat, łącznie w zawałach mięśnia sercowego zakończonych zgonem i bez uszczerbku, 5 vs. 25; P = 0,001 przez test chi-kwadrat) (tabela 3). Częstość zawału mięśnia sercowego podczas pięcioletniego okresu badania wynosiła prawie jeden na rok w grupie leczonej enalaprilem w porównaniu do około pięciu na rok w grupie nisoldipiny. Związek ten utrzymywał się zarówno u pacjentów skierowanych na intensywne leczenie (12 zawałów mięśnia sercowego kończących się zgonem lub bez zgonu u pacjentów otrzymujących nisoldypinę, w porównaniu z 4 w grupie leczonej enalaprylem, P = 0,03 w teście chi-kwadrat), jak i u pacjentów poddanych umiarkowanemu leczeniu ( 13 i 1, odpowiednio, P = 0,002 w teście chi-kwadrat). Jak pokazuje tabela 3, skorygowany stosunek ryzyka dla pacjentów leczonych nisoldipiną w porównaniu z tymi, którym podawano enalapryl wynosił 7,0 (przedział ufności 95%, 2,3 do 21,4) dla połączonego punktu końcowego zawału mięśnia sercowego kończącego się zgonem lub bez uszczerbku na zdrowiu. Ponadto test interakcji między przypisaniem leku do badania a strategią kontroli ciśnienia krwi wykazał brak interakcji. Dwóch z 5 pacjentów z zawałem serca w grupie leczonej enalaprilem miało wcześniejszy zawał mięśnia sercowego, odnotowany na linii podstawowej, w porównaniu z 2 z 25 pacjentów z grupy nisoldipiny (P = 0,12).
W analizach przeżycia Kaplan-Meier krzywe przeżywalności wydawały się oddzielać wcześnie i pozostały wyraźne. Zarówno test log-rank, jak i test Wilcoxona (P <0,001) i model regresji proporcjonalnych zagrożeń (P <0,001) wykazały istotną różnicę między dwoma lekami [więcej w: Corsodyl, suprasorb, artefakty ruchowe ] [hasła pokrewne: artefakty ruchowe, ashwagandha skutki uboczne, babka płesznik dawkowanie ]