Użyteczność genotypu apolipoproteiny E w diagnostyce choroby Alzheimera cd

W pozostałych 2782 pacjentach genotypy APOE były dostępne dla 1850 (66 procent), a dodatkowe 338 genotypów APOE określono na podstawie analizy zamrożonej lub utrwalonej tkanki, uzyskując pełną informację na temat 2188 z 3177 pacjentów (69 procent). Było 1108 (51 procent) kobiet i 1080 mężczyzn; 97 procent było białych, 2 procent było czarnych, a procent pochodziło z innych grup rasowych lub etnicznych. Średni wiek (. SD) w momencie rozpoznania klinicznego wynosił 72 . 10 lat, a średni wiek w chwili zgonu wynosił 77 . 10 lat. Charakterystyki te nie różniły się istotnie od tych z 594 pacjentów, u których genotypy APOE były niedostępne.
Kryteria NINCDS-ADRDA1 zostały użyte do klinicznej diagnozy choroby Alzheimera u 78 procent pacjentów, kryteria DSM-III lub DSM-III-R17,18 w 3 procentach, a inne standaryzowane kryteria w 3 procentach. Zastosowane kryteria nie zostały określone dla pozostałych 355 pacjentów (16 procent). Kryteria neuropatologiczne CERAD23 dla różnych postaci otępienia zastosowano w 62%, a kryteria Chaczaturiana24 w diagnozowaniu choroby Alzheimera zastosowano w 31%. Inne kryteria otępienia zastosowano u niewielkiej liczby pacjentów (6 procent). Zastosowane kryteria patologiczne nie zostały określone dla 28 pacjentów (1 procent).
Tabela 1. Tabela 1. Korespondencja między diagnozą kliniczną a diagnozą patologiczną u 2188 pacjentów z otępieniem. Czułość rozpoznania klinicznego choroby Alzheimera wynosiła 93%, a swoistość 55% (Tabela 1). Uwarunkowanie według rodzaju zastosowanych klinicznych lub patologicznych kryteriów lub płci pacjenta nie zmieniło znacząco tych wartości. Specyficzność, ale nie wrażliwość, różniła się istotnie w zależności od wieku (P <0,001). Na przykład u pacjentów w wieku poniżej 66 lat (pierwszy kwartyl) swoistość diagnozy klinicznej wynosiła 66 procent, a czułość 93 procent, podczas gdy u osób w wieku powyżej 79 lat (czwarty kwartyl) swoistość wynosił 23 procent, a czułość 94 procent. Wśród białych czułość była nieco wyższa, a swoistość była niższa (P <0,01) niż u pacjentów z innych grup rasowych lub etnicznych, ale osoby nie białe stanowiły tylko 3 procent pacjentów. Nie było znaczących różnic między ośrodkami.
Tabela 2. Tabela 2. Korespondencja pomiędzy obecnością allelu APOE e4 a patologiczną diagnozą choroby Alzheimera u 2188 pacjentów z otępieniem. Obecność jednego lub więcej alleli APOE .4 jako testu na patologiczną diagnozę choroby Alzheimera miała czułość 65 procent i swoistość 68 procent (Tabela 2). Wyniki te były podobne w przypadku kwartyli wieku, płci i grup rasowych lub etnicznych, ale między ośrodkami występowały niewielkie różnice (P = 0,04). Gdy obecność genotypu .4 / .4 APOE została uznana za pozytywny wynik testu, wrażliwość spadła do 14 procent, ale swoistość wzrosła do 95 procent.
Tabela 3. Tabela 3. Czułość i swoistość diagnozy klinicznej choroby Alzheimera według genotypu APOE. Czułość i swoistość dla diagnozy klinicznej nie zmieniły się znacząco, gdy zostały ponownie przeliczone z warstwą według indywidualnych genotypów APOE (Tabela 3)
[hasła pokrewne: Corsodyl, dekstrometorfan, disulfiram ]
[więcej w: złamanie collesa, występowanie grzybów, żółty stolec ]