wysoka fala sennik

Odpowiednią resztą w DQ 65-79 jest lizyna zamiast argininy, co może wyjaśniać hamujące działanie peptydu. Nie jesteśmy jednak w stanie wykazać bezpośredniej interakcji pomiędzy DQ 65-79 a kinazą PI 3, ATP lub substratem lipidowym (Boytim i Clayberger, niepublikowane obserwacje). Oddziaływanie peptydu ze składnikami testu kinazy in vitro może być zbyt słabe, aby można je było wykryć konwencjonalnymi metodami. Alternatywnie (chociaż jest to mało prawdopodobne), peptyd może działać poprzez związane białko, które jest koimmunoprecypitowane z kinazą. Ze względu na wszechobecną ekspresję kinazy PI3 i jej rolę w wielu różnych szlakach sygnałowych można oczekiwać, że DQ 65-79 będzie hamować wiele typów komórek i wiele funkcji efektorowych tych komórek. Zaobserwowaliśmy zakres wrażliwości na antyproliferacyjne działanie peptydu o różnych typach komórek, przy czym limfocyty są bardziej czułe niż inne typy komórek. Można to przypisać poziomowi różnych izoform kinazy PI3, chociaż nie jest jeszcze jasne, jaką rolę odgrywają różne izoformy w swoistości sygnalizacyjnej. Intrygujące jest to, że p110-. Izoforma jest przede wszystkim specyficzna dla leukocytów (58), co może stanowić wyjaśnienie silniejszego działania DQ 65-79 na limfocyty w porównaniu z innymi typami komórek. DQ 65-79 może także hamować aktywność innych członków rodziny kinaz PI. Wykazano, że wortmanina blokuje aktywność kinazy PI4 (59), mTOR (60) i Vps34p (61). Członek rodziny kinaz PI mTOR ma również homologię do DQ 65-79 w swojej domenie kinazowej. Chociaż nie wykazano aktywności kinazy lipidowej dla mTOR (56), peptyd może wpływać na inne aktywności mTOR. Hamowanie wielu członków szlaku sygnałowego IL-2R może tłumaczyć silne działanie hamujące peptydu na proliferację, ale wpływ peptydu na mTOR i inne elementy rodziny kinaz PI pozostają do zbadania. Jest również możliwe, że peptyd może oddziaływać z innymi białkami w komórce. Dlatego, chociaż wykazaliśmy hamowanie kinazy PI3 jako pierwotnego działania DQ 65-79, inne efekty mogą również być zaangażowane w hamowanie proliferacji. Podziękowania Dziękujemy Richardowi Rothowi za krytyczne przeczytanie tego rękopisu. Ta praca została wsparta przez National Institutes of Health udziela AI-35125, DK-35008, AI-41520 i HD-34214. Alan M. Krensky jest profesorem pediatrii Shelagh Galligan. Michelle L. Boytim był doktorem Howard Hughes Medical Institute.
[patrz też: alfa pvp skutki uboczne, artefakty ruchowe, ból pod lewą łopatką przyczyny ]