Zapobieganie utracie kości z alendronianem u kobiet po menopauzie w wieku poniżej 60 lat cd

Wszystkie testy statystyczne były dwustronne. Warunki interakcji zostały usunięte, jeśli wartość P nie była znacząca (P> 0,10) lub interakcja miała charakter niekwalifikowalny (zgodnie z testem Simona) .20 Ponieważ schematy estrogenu i progestyny różniły się w USA i centrach europejskich, porównanie z alendronianem został oceniony osobno dla każdej grupy. Wyniki
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka linii podstawowej kobiet w stadium (placebo, alendronian lub estrogen-progestyna) i stratum 2 (placebo lub alendronian). Podstawową charakterystykę kobiet przedstawiono w tabeli 1. Kobiety w pierwszej warstwie (placebo, alendronian lub estrogen-progestyna) ostatnio stały się po menopauzie (średnio cztery lata) niż te w drugiej warstwie (placebo lub alendronian ) (średnio siedem lat), prawdopodobnie odzwierciedlając ich wyższą częstość występowania objawów menopauzy i większą chęć rozważenia leczenia estrogenowo-progesteronowego. Nie było istotnych różnic między grupami leczonymi na linii podstawowej.
Tabela 2. Tabela 2. Dystrybucja kobiet wśród grup leczniczych w stadium (placebo, alendronian lub estrogen-progestyna) i stratum 2 (placebo lub alendronian) i przyczyny przerwania leczenia przed upływem dwóch lat. Skład podgrup w dwóch badaniach i przyczyny przerwania przedstawiono w Tabeli 2.
Gęstość mineralna kości lędźwiowo-krzyżowej
Ryc. 1. Ryc. 1. Średni (. SE) Procentowa zmiana w stosunku do linii podstawowej w mineralnej gęstości kości lędźwiowo-krzyżowej po roku i dwóch latach leczenia za pomocą placebo, 2,5 mg lub 5 mg alendronianu lub estrogenu-progestyny w kohorcie całkowitej ( Panel A), kohorta USA (panel B) i kohorta europejska (panel C). Wyniki dla dwóch warstw połączono zgodnie z traktowaniem.
Ryc. 2. Ryc. 2. Odsetek kobiet z utratą więcej niż 2 procent, zmianę o 2 procent lub mniej lub wzrost o ponad 2 procent w gęstości mineralnej kości kręgosłupa lędźwiowego i biodra po dwóch latach leczenia Placebo, 2,5 mg lub 5 mg alendronianu lub estrogenu-progestyny. Wyniki dla dwóch warstw połączono zgodnie z traktowaniem.
Przednio-tylna gęstość mineralna kości lędźwiowo-krzyżowej stopniowo zmniejszała się w grupie placebo (zmiana średnia [. SE] dla wszystkich kobiet przyjmujących placebo, -1,8 . 0,2%), podczas gdy wzrosła znacząco w obu grupach alendronowych (obie warstwy łącznie) (p <0,05). 0,001 dla obu dawek) (Figura 1A). Większość przyrostu gęstości mineralnej kości lędźwiowo-kręgowej w grupach alendronowych wystąpiła w pierwszym roku leczenia (2,0 . 0,1% w grupie 2,5 mg i 2,7 . 0,1% w grupie 5 mg, p <0,001 dla obu dawek). , ale były również znaczące wzrosty w drugim roku (0,3 . 0,1 punktu procentowego w grupie 2,5 mg, P = 0,003 i 0,8 . 0,1 punktu procentowego w grupie 5 mg, P <0,001). W obu przypadkach wzrosty w grupie 5-mg były większe (P <0,001) niż w grupie 2,5 mg. Całkowity przyrost w ciągu dwóch lat wynosił 3,5 . 0,2% w grupie 5-mg i 2,3 . 0,2% w grupie 2,5 mg. Odsetek kobiet, które straciły ponad 2% gęstości mineralnej kości w odcinku lędźwiowym kręgosłupa, wynosił 46% w grupie placebo, 9% w grupie przyjmującej alendronian w dawce 2,5 mg, a 5% w grupie otrzymującej 5- mg dawki alendronianu (rysunek 2).
W pierwszej warstwie odpowiedź w ciągu dwóch lat na estrogen-progestagen w USA
[przypisy: amiodaron, bikalutamid, diklofenak ]
[podobne: urobilinogen, kątnica jelita grubego, serwatka z mleka owczego ]